{"id":3892,"date":"2019-03-03T14:51:23","date_gmt":"2019-03-03T13:51:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.sportjournalistiek.be\/?p=3892"},"modified":"2019-08-19T19:31:29","modified_gmt":"2019-08-19T18:31:29","slug":"ik-mocht-naar-frankrijk-onder-een-voorwaarde-goede-schoolresultaten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.sportjournalistiek.be\/index.php\/2019\/03\/03\/ik-mocht-naar-frankrijk-onder-een-voorwaarde-goede-schoolresultaten\/","title":{"rendered":"\u201cIk mocht naar Frankrijk onder \u00e9\u00e9n voorwaarde: goede schoolresultaten\u201d"},"content":{"rendered":"\n

Remi De Wolf (20) speelt rugby bij de oudste\nrugbyclub van Frankrijk, Tarbes Pyr\u00e9n\u00e9es Rugby. \u201cJe kan het enkel maken als\nrugbyspeler als je naar het buitenland trekt\u201d, vertelt Remi.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ik word ontvangen ten\nhuize De Wolf in Maarkedal, een dorpje vlakbij Oudenaarde in de Vlaamse\nArdennen. Twee honden begroeten mij enthousiast, maar mogen niet mee naar\nbinnen. \u201cWe hebben wat rust nodig tijdens ons gesprek\u201d, lacht Remi. Hij is al\nmeer dan een week in het land, want in Frankrijk kreeg hij zijn examens in\ndecember. Ik vraag hem of ze goed verlopen zijn. Hij grijnst. \u201cJa hoor, ik heb\ner een goed gevoel bij\u2026 denk ik.\u201d We nemen plaats aan een reusachtige eettafel\nin de woonkamer en beginnen aan een boeiend gesprek over een harde, maar faire\nsport.<\/p>\n\n\n\n

Frans avontuur<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cIk was zes jaar toen\neen vriend van mijn zus met mij rugby speelde in de tuin. Het werd direct mijn\npassie, maar ik kon mij nog niet aansluiten bij een rugbyploeg. Jeugdcategorie\u00ebn\nvoor mijn leeftijd bestonden nog niet. Op mijn achtste kon ik mij eindelijk\naansluiten bij Rhinos Rugby Oudenaarde, maar dan wel bij oudere jongens. Ik heb\ndaar tot mijn achttiende gespeeld voor ik naar Frankrijk trok\u201d, blikt Remi\nterug.<\/p>\n\n\n\n

Remi wilde een jaar in\nFrankrijk studeren en rugby spelen. \u201cIk had al drie jaar na elkaar een stage\ngedaan in Montpellier en kwam zo in contact met iemand uit Tarbes, een stadje\nin het zuiden van Frankrijk. Hij vertelde mij dat de club in derde nationale\nspeelt en jonge spelers rekruteert. Ik had nog nooit van die stad gehoord, maar\nhet verhaal van de club sprak mij wel aan. Je kan de club vergelijken met\nBeerschot in het voetbal. Ze hebben landstitels gewonnen in de jaren \u201980 en \u201990\nin de Premier Quatorze<\/em>, de Franse\neerste klasse in het rugby, maar door financi\u00eble problemen moesten ze\ndegraderen. Tegen zo\u2019n kans kon ik geen nee zeggen, dus ik stuurde mijn CV door\nen slaagde voor mijn testen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zijn integratie\nverliep moeilijk tijdens het eerste jaar. \u201cIk sprak geen woord Frans. Daarom\nheb ik lessen moeten volgen, maar de entourage in Tarbes was altijd geduldig en\nvriendelijk. In mijn tweede jaar volgde ik ook Franse lessen in de zomer en nu\nin mijn derde jaar zijn de mensen daar mijn familie geworden. De taal spreken\ngaat vlot en de communicatie verloopt ook soepel. In Tarbes heb ik ook vrienden\nvoor het leven gemaakt, waarmee ik constant Frans praat. De eerste twee jaar\nwoonde ik bij een oudere vrouw. De zolder mocht ik inrichten als een soort\nstudiootje. Nu woon ik alleen op een appartementje\u201d, vertelt Remi enthousiast.<\/p>\n\n\n\n

Remi had wat hulp van\nhet thuisfront nodig om te overleven. \u201cIn het begin voelde ik me eenzaam in\nFrankrijk. Dat resulteerde in veel skypen met mijn ouders, want ik moest zelf\nmijn kleren wassen, koken, boodschappen doen etc. Dat was allemaal nieuw voor\nmij. Na een tijd word je het wel gewoon. Nu bel ik enkel nog met mijn familie\nen kom ik enkel naar Belgi\u00eb als ik hen wil zien.  Mijn vriendenkring in Belgi\u00eb is flink\nuitgedund. Ik hou enkel contact met de mensen die nog contact houden met mij.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\u201cGoede schoolresultaten zijn verplicht\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cLe petit belge\u201d<\/em>, zoals zijn ploegmaats hem noemen, mocht onder \u00e9\u00e9n\nvoorwaarde vertrekken naar Frankrijk. \u201cMijn ouders gunden mij de kans om\nervaring op te doen, maar als mijn schoolresultaten zouden lijden onder mijn\nrugbytrainingen mocht ik inpakken en weer naar Belgi\u00eb komen. Ik studeer  Lichamelijke Opvoeding aan de universiteit. Ik\ndoe nu mijn jaar opnieuw, want vorig jaar miste ik 0.36% om te slagen. Dat was\necht balen\u201d, zegt Remi.<\/p>\n\n\n\n

De studiebegeleiding\nhelpt Remi bij het behalen van goede resultaten. \u201cIn het sporttraject primeren\nde schoolresultaten. Als mijn punten slecht zijn, mag ik minder rugby spelen.\nToen ik bij die oudere vrouw woonde, hielp ze mij ook met mijn studies. Voor de\nclub is het belangrijk dat ik goede punten behaal, want het Centre De Formation <\/em>benadrukt altijd dat\nstudies het belangrijkste zijn. Mijn rugby verbeteren ze dan met vier\ntrainingen per week en ook financieel krijg ik de nodige ondersteuning: een\nmaandelijks bedrag van 250 euro en gratis middageten in de kantine op school.\u201c<\/p>\n\n\n\n

De populariteit van rugby in Belgi\u00eb<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Rugby kan zich\nvoorlopig nog niet doorzetten als grote sport in Belgi\u00eb. \u201cDe Belgische\nrugbybond is zeer amateuristisch. Onze nationale ploeg zal zich dus niet vlug\nkunnen plaatsen voor een WK, waar grote rugbylanden zoals Frankrijk en\nNieuw-Zeeland aanwezig zijn. Er is ook gewoon geen geld. Vanaf U20 moet de bond\nalles zelf bekostigen. Daardoor lukken bepaalde dingen niet of kunnen sommige\nspelers, die in Frankrijk actief zijn, niet verplaatst worden naar Belgi\u00eb om\nwedstrijden te spelen\u201d, zucht de 20-jarige krachtpatser.<\/p>\n\n\n\n

In Frankrijk is rugby\nveel populairder, maar daar heeft Remi een simpele verklaring voor. \u201cDe sport\nbestaat daar al veel langer. Wat daar rugby is, is hier voetbal. Je hebt in\nVlaanderen altijd wel drie voetbalploegen in de buurt. Daar is dat hetzelfde,\nmaar dan met rugbyploegen. De sport kreeg onlangs wel veel kritiek in\nFrankrijk, want op zeven maanden tijd zijn er drie spelers gestorven door de\nenorme schokken die de spelers telkens incasseren bij, voor de duidelijkheid,\nfaire tackles. In Belgi\u00eb is er wel vooruitgang. Mijn oude club Rhino\u2019s\nOudenaarde is dit jaar uitgeroepen tot \u2018Coolste sportclub van Belgi\u00eb\u2019 door\nradiozender MNM. Zulke dingen helpen wel, maar wat meer aandacht in het\nsportnieuws zou ook wel voor een positieve noot zorgen\u201d, legt Remi uit.<\/p>\n\n\n\n

Persoonlijke ambities<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Over zijn ambities is Remi\nnuchter. \u201cIk besef dat ik nog hard moet werken om in een eerste ploeg in\nFrankrijk te geraken, maar vanaf nu mag ik wel meetrainen met de eerste ploeg.  Mijn positie op het veld is de prop. Dat is de\nspeler die het hele pak met spelers moet duwen. Op die positie word je het\nmeest betaald, want je hebt maar een carri\u00e8re van tien jaar door de schokken\ndie je incasseert. De rug van de prop is altijd kapot na zijn loopbaan in het\nrugby. Ik heb nu een manager die bezig is met contacten te leggen in heel Frankrijk.\nHet kan dus zijn dat ik niet lang meer bij Tarbes blijf, want vanaf mijn 23ste<\/sup>\nkan ik niet meer bij de beloften spelen. Een selectie voor de eerste ploeg zou\nal heel mooi zijn als ik nog even bij de club blijf.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Over de nationale\nploeg heeft Remi een duidelijke mening. \u201cHet is een hele eer om te mogen spelen\nvoor mijn land. Eerst was ik kapitein van de Vlaamse selectie en dan ben ik op\nmijn zeventien jaar voor het eerst opgeroepen bij de U18. Ik heb met hen een\nvierde plaats behaald op het EK, waardoor we net een WK-ticket misliepen. Bij\nde U20 heb ik twee wedstrijden gespeeld en dan dit jaar was ik er normaal weer\nbij, maar door de financi\u00eble problemen bij de bond gaat dat dus niet. Het is\nmisschien beter zo, want als we met de nationale ploeg tegen landen als Rusland\nen Roemeni\u00eb spelen, is de kans op een verwoestende blessure zeer groot. Die\nmannen zijn echte beren en denken maar aan \u00e9\u00e9n ding: de tegenstander\nkapotmaken. Dan speel ik liever een goed seizoen bij mijn club, dan alles\nriskeren voor \u00e9\u00e9n wedstrijd tegen zo\u2019n tegenstander\u201d, besluit Remi.<\/p>\n\n\n\n
\n BIO Remi De Wolf<\/strong>\n <\/td><\/tr>
\n Geboren op 07\/02\/1998 in Gent<\/strong>\n <\/td><\/tr>
\n 2006-2016 Rhinos Rugby Oudenaarde<\/strong>\n <\/td><\/tr>
\n 2016-Heden Tarbes Pyr\u00e9n\u00e9es Rugby<\/strong>\n <\/td><\/tr>
\n Studeert Lichamelijke Opvoeding<\/strong>\n <\/td><\/tr>
\n 2 caps voor de Belgische nationale U20<\/strong>\n <\/td><\/tr><\/tbody><\/table>\n