{"id":3838,"date":"2019-02-13T20:49:29","date_gmt":"2019-02-13T19:49:29","guid":{"rendered":"http:\/\/www.sportjournalistiek.be\/?p=3838"},"modified":"2019-08-19T19:46:01","modified_gmt":"2019-08-19T18:46:01","slug":"de-bond-houdt-zich-enkel-bezig-met-wat-een-gidon-vanonder-heeft","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.sportjournalistiek.be\/index.php\/2019\/02\/13\/de-bond-houdt-zich-enkel-bezig-met-wat-een-gidon-vanonder-heeft\/","title":{"rendered":"\u201cDe bond houdt zich enkel bezig met wat een gidon vanonder heeft\u201d"},"content":{"rendered":"\n

Fabrice Mels (26) is wereldtop in de\neliminator. In 2014 won hij zowat alles wat er te winnen viel: \u201cIk dacht dat de\nsport vertrokken was in Belgi\u00eb, maar er is zo weinig belangstelling\u201d, aldus\nMels.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Cross country eliminator heeft veel weg van BMX. Het parcours\nis een tot anderhalve kilometer lang, afhankelijk van de organisator. Na een\nkwalificatieronde worden de 32 snelste deelnemers geloot in groepen van vier:\nde eerste twee van elke heat gaan door en worden weer per vier verdeeld.\nUiteindelijk strijden de vier besten in de grote finale voor de overwinning.\nHet is geen discipline voor doetjes, getuigt Fabrice Mels: \u201cEr is maar een geschreven\nregel: handen aan het stuur en voeten in de pedalen. We delen dus wel wat\nelleboogjes uit. Je moet een klootzakje kunnen zijn om mee te doen voor de\nprijzen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Liefde op\nhet eerste gezicht<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Mels begon met mountainbiken in de discipline cross country.\nNaarmate hij ouder werd, kreeg hij het steeds moeilijker om competitief te\nblijven. \u201cDaar heb ik de lichaamsbouw niet voor. Met mijn 80 kilogram is het\nonmogelijk om bergop de lichtgewichten te volgen. Bij de junioren kon ik nog\nveel goed maken met mijn kracht, maar bij de beloften werd het te zwaar voor\nmij.\u201d Hij maakte voor het eerst kennis met de eliminator in Engeland. \u201cIk zag\ndaar een wedstrijd die toen nog \u2018short track\u2019 heette. Het was liefde op het\neerste gezicht. Enkele weken later reed ik mijn eerste wedstrijd in Duitsland\u201d,\nherinnert Mels zich.<\/p>\n\n\n\n

\u201cVanaf dat moment heb ik de focus volledig op de eliminator\ngelegd. Het eerste jaar reed ik een paar keer podium in de wereldbeker, in 2013\nwon ik mijn eerste koers in Andorra. Het ging heel snel voor mij\u201d, beseft Mels.\nDat jaar leerde hij ook meteen de ontgoocheling kennen die zo eigen is aan\ntopsport. \u201cHet wereldkampioenschap werd in Zuid-Afrika gereden. Het parcours\nlag me geweldig, ik was uitstekend voorbereid. Ik reed lijnen die niemand\nanders kon of durfde rijden. Maar in de derde heat maakte ik een domme fout en\nweg was de droom. Toen was ik echt ontroostbaar.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Mels probeerde aanvankelijk zijn carri\u00e8re te combineren met\neen bachelor Lager Onderwijs. Al snel ondervond hij dat dit niet zo evident is:\n\u201cIk wilde heel graag leerkracht worden want ik werk graag met kinderen. Voor ik\ner aan begon, dacht ik dat het wel zou loslopen. Maar ik was elke avond tot in de\nlate uurtjes bezig met lessen voorbereiden of studeren, waardoor ik niet genoeg\nrustte. En rust is essentieel voor een topsporter, dus heb ik al tijdens het eerste\nacademiejaar besloten ermee te stoppen.\u201d <\/p>\n\n\n\n

\"\"
(C) Wikimedia<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wereldkampioen in Turkse loondienst<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In 2014 beleefde Mels een droomseizoen. Hij won de\nwereldbeker, werd Belgisch kampioen en hij veroverde zelfs de regenboogtrui.\n\u201cToen ik op het podium stond, besefte ik het nog niet echt. Maar dan krijg je\nthuis die trui in de bus, bedrukt met de sponsors\u2026 Dan dringt het tot je door:\nik heb wel iets speciaals verwezenlijkt. Ik dacht dat de sport vertrokken was\nin Belgi\u00eb, maar er is zo weinig belangstelling.\u201d <\/p>\n\n\n\n

Belgi\u00eb wordt niet warm van de eliminator, ondanks een landgenoot van wereldniveau. Mels heeft zelf inspanningen gedaan, maar de organisatoren staan niet in de rij om wedstrijden in te richten. \u201cIk heb tegen verschillende mensen gezegd: het is een groeiende discipline, spring mee op de kar, investeer er in. In 2012 vond er voor de eerste keer een Belgisch kampioenschap plaats, waarna het wel wat beginnen groeien is. Na mijn wereldtitel is het weer volledig stil gevallen.\u201d Volgens Mels geeft de Belgische wielerbond alleen om wegwielrennen en veldrijden: \u201cHet mountainbiken wordt veel te weinig gepromoot. De bond houdt zich enkel bezig met wat een gidon vanonder heeft.\u201d                                 <\/p>\n\n\n\n

Fabrice Mels genoot als eliminatorrenner aanvankelijk weinig\ninteresse van Belgische ploegen. Hij vond onderdak bij een Turkse wielerploeg,\nwaar hij naar eigen zeggen veel aan te danken heeft: \u201cDie mensen zorgden er\nsteeds voor dat ik kostenloos aan wedstrijden in het buitenland kon deelnemen.\nZe stelden steeds een vrachtwagen van SRAM met mecanicien ter beschikking. Op\ndie manier moest ik me enkel concentreren op de koers.\u201d Niet elke renner kan op\nzoveel financi\u00eble steun rekenen. \u201cVelen moeten zelf alles betalen. Met een zege\nin de wereldbeker verdien je nog geen duizend euro. Trek daar de belastingen,\nde kosten van de reis en het materiaal van af en je houdt niet veel over.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Politie-inspecteur\nnaast de fiets<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ondanks de geringe financi\u00eble beloning heeft Mels geen enkele\nmoeite om dingen op te offeren voor zijn carri\u00e8re: \u201cIk heb nooit de drang gehad\nom uit te gaan, om te drinken\u2026 Ik ben \u00e9\u00e9n keer naar een dancing geweest, dat\ninteresseert mij gewoonweg niet. Tot op heden heb ik nog geen druppel alcohol\ngedronken. Ik ben liever een avondje bij vrienden, op het gemak.\u201d Op\nzondagavond frieten halen, zal Fabrice ook niet snel doen. \u201cIk heb al 10 jaar\ngeen frituur gezien. Een kipfilet met rijst eet ik veel liever dan een\nfrikandel. Dat heeft mijn di\u00ebtiste ook liever\u201d, grijnst hij.<\/p>\n\n\n\n

Van de inkomsten van de eliminator kan je moeilijk leven, dus\ncombineert Fabrice het sporten sinds kort met een job bij de lokale politie.\n\u201cVroeger zei ik altijd dat ik bij het leger wou. Maar ik zag het niet zitten om\nmijn familie maanden achter te laten voor een buitenlandse missie. Enkele\nmaanden geleden zag mijn vriendin dat de politie nieuwe mensen zocht. Ik geraakte\ndoor de selectieproeven en nu heb ik een vast contract.\u201d Het is niet altijd\neven makkelijk om nog tijd te maken voor uitgebreide trainingen. \u201cWe zijn wat\nonderbevolkt, dus moet ik veel overwerken. Het is vaak zoeken naar een gaatje\nom de fiets van stal te halen, maar dat vind ik niet erg. Ik ben graag bezig en\nop deze manier heb ik geen tijd om me te vervelen\u201d, lacht hij.<\/p>\n\n\n\n

Momenteel rijdt Mels in Belgische loondienst bij een bescheiden ploeg. Zijn vriendin vergezelt hem wanneer hij in het buitenland koerst. \u201cZij offert haar weekends op voor mijn carri\u00e8re. Ze is opgegroeid in een wielerfamilie, dus ze heeft ook een sterke interesse voor wielrennen. Ik ben haar heel dankbaar dat ze dit allemaal wil doen voor mij. Anders had ik niet meer gekoerst, denk ik.\u201d Weinig mensen in zijn omgeving weten dat er een voormalig wereldkampioen in hun gemeente woont. Het gebeurt dan ook niet zo vaak dat mensen hem op straat aanspreken over zijn carri\u00e8re. \u201cIk verlang dat ook niet. Voor mij is dat een mooie herinnering en als mensen er over beginnen, vertel ik graag over mijn prestaties. Maar voor de rest blijf ik liever in de luwte.\u201d<\/p>\n\n\n\n

BIO\nFABRICE MELS<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Belgisch kampioen (2012, 2013, 2014, 2015, 2016)<\/p>\n\n\n\n

Wereldkampioen (2014)<\/p>\n