{"id":2149,"date":"2018-02-06T09:46:58","date_gmt":"2018-02-06T08:46:58","guid":{"rendered":"http:\/\/wp-sportjournalistiek.azurewebsites.net\/?p=2149"},"modified":"2019-08-19T20:50:24","modified_gmt":"2019-08-19T19:50:24","slug":"vrouwelijk-verzet-yvonne-reynders","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.sportjournalistiek.be\/index.php\/2018\/02\/06\/vrouwelijk-verzet-yvonne-reynders\/","title":{"rendered":"Vrouwelijk verzet: Yvonne Reynders"},"content":{"rendered":"

Yvonne Reynders<\/strong> is geboren op 4 augustus 1937 in Schaarbeek. Haar vader had een kolenbedrijf<\/strong>, waar ze als jong meisje al vaak hielp. Dat deed ze door in de winter met de fiets de kolen naar de klanten van haar vader te brengen. Die ronde zou haar later goed van pas komen. Begin jaren \u201950<\/strong> besluit een jonge Reynders dat ze wielrenster wil worden.<\/p>\n

Eerder had ze al aan atletiek gedaan, waar ze vooral in het discus- en speerwerpen uitblonk. Reynders begon uitstekend aan haar carri\u00e8re. Ze werd maar liefst vier keer wereldkampioene<\/strong> op de weg en drie keer op de piste, daarnaast werd ze ook drie keer Belgisch kampioene<\/strong> weg en zes keer Belgisch kampioene piste.<\/p>\n

Een kleine opsomming van haar palmares: <\/strong><\/p>\n

1959<\/strong>: WK weg Rotheux Rimiere, BK achtervolging Rocourt<\/p>\n

1961:<\/strong> WK weg Douglas, WK achtervolging Douglas, BK achtervolging Rocourt<\/p>\n

1962<\/strong>: BK weg Thimister,<\/p>\n

1963<\/strong>: WK weg Ronse, Sint-eloois- Vijve, BK achtervolging Rocourt<\/p>\n

1964<\/strong>: WK achtervolging Parijs<\/p>\n

1965<\/strong>: WK achtervolging Anoeta, BK achtervolging Rocourt<\/p>\n

1966<\/strong>: WK weg Nurb\u00fcrgring, BK achtervolging Oostende, BK spurt Oostende<\/p>\n

1967<\/strong>: BK achtervolging Rocourt<\/p>\n

7 jaar gestopt<\/strong><\/p>\n

1976<\/strong>: BK weg Hasselt-Rapertingen<\/p>\n

Al dat succes had echter ook nadelen. Door haar dagelijkse kolenronde en de trainingen maakte de struise Reynders veel spiermassa aan en dat zorgde voor ettelijke spierblessures. Ook van buitenaf was het voor de Antwerpse niet altijd gemakkelijk. In 1967<\/strong> werd Reynders valselijk beschuldigd van dopinggebruik<\/strong> waardoor ze het WK in Nederland miste; een WK dat door de Cauberg helemaal op het lijf van Yvonne geschreven was.<\/p>\n

Door de beschuldigingen besloot Reynders haar fiets aan de haak te hangen, maar zeven jaar later (1976) maakte ze haar comeback<\/strong>. Ze werd dat jaar Belgisch kampioene en won brons op het wereldkampioenschap weg in Ostuni. Twee jaar later hing de kampioene dan definitief haar fiets aan de wilgen.<\/p>\n

Het einde van haar carri\u00e8re als profwielrenster was ook meteen het einde van haar interesse in de professionele wielersport. Reynders besloot zich te focussen op haar nieuwe hobby: vissen. Daarnaast heeft ze ook een kleine schildpaddenboerderij waar ze achtergelaten schildpadden opvangt en verzorgt. Yvonne werd dit jaar 80. Stad Zoersel<\/strong> vierde dit door 2017 tot het jaar van Yvonne Reynders om te dopen en de meervoudig wielerkampioene tot ereburger<\/strong> uit te roepen.
\n